Categorie: televisie

Hier dan: Bierman!

Er zijn vele varianten op de Wat Zien Ik?-filmposter, maar deze is m’n favoriet.

“…En als u oplet ziet u hier dan, een heel nieuw gezicht en dat hoort bij Ronnie Bierman!” Met dit kreupelrijm introduceerden Rijk en Sylvia de toen 24-jarige Ronnie in Avro Music Hall. Ronnie was net als Sylvia zijdelings het theater binnengedrongen; was Sylvia in de make-up begonnen, Ronnie maakte poppen in de animatiestudio van Joop Geesink. Geesink staat nu vooral bekend om z’n ietwat lullige Loeki-filmpjes, maar hij leerde het vak van de geniale Hongaarse animator George Pal, de uitvinder van de “replacement puppet”-animatie waarbij voor 1 shot tot tientallen verschillende hoofden gemaakt moesten worden. Werk zat dus voor Ronnie.

George Pal-animatiepoppenhoofden

Fast forward naar 1970 en we zien, of beter gezegd horen Ronnie en Sylvia weer samen, in een heel ander soort poppenfilm: de Fabeltjeskrant-bioscoopfilm De Onkruidzaaiers. Twintig jaar vóór ZaZa Zebra en Isadora Paradijsvogel de TV-Fabeltjeskrant binnenliepen kaartte deze film al de allochtonenkwestie aan. Soort van. Het verhaal is een beetje rommelig maar het komt er op neer dat een torrenkolonie het dierenbos inpikt als Juffrouw Ooievaar en consorten op kamp zijn. Door een misverstand met een exploderende stoommachine komt er ruzie, die aan het eind bijgelegd wordt. Het is niet echt duidelijk wat de moraal is en wat de torren voor moeten stellen; hun koppen lijken wat op Duitse helmen maar ze hebben ook iets van zigeuners, vooral de danseres Termita wier door Ronnie ingezongen liedje (zie onder, op 19:53) eigenlijk het hoogtepunt van de film is. (Sylvia’s Oma Tor-stemmetje is een soort voorloper van de oma uit De Familie Knots.)

Het jaar daarop zou Wat Zien Ik? de grote doorbraak betekenen voor Ronnie en Sylvia, maar terwijl Sylvia een soort professionele BN’er werd hield Ronnie zich ver van publiciteit en bekendheid. Zoals zoveel goeie vrienden van Sylvia stierf ze veel te jong, in 1984 op 45-jarige leeftijd. Hier nog even Ronnie in Music Hall in 1963, jong, mooi en sassy:

Ferme handdruk

Er is niet veel Sylvia-produkt verkrijgbaar. Verkrijgbaar als in tweedehands bij bol.com bedoel ik dan. Een handjevol films op dvd waarvan maar twee hoofdrollen, en twee of drie tv-series waaronder het jaren ’70-succes Pommetje Horlepiep. Of eigenlijk alleen het laatste (enige bewaarde) seizoen daarvan, maar laat dat nou net het seizoen zijn waarin Sylvia haar intrede doet in het dorp als kapiteinsvrouw Ieke Maris. Ik heb de serie vroeger wel gezien (je had toen twee middagen kinderteevee per week, je keek ALLES) maar herinnerde me er weinig van. Dus maar voor researchdoeleinden de Pommetje-DVDbox gekeken, en ik moet zeggen, het viel erg mee.

Eigenlijk was Pommetje Horlepiep een soort verre voorloper van Boer Zoekt Vrouw en vergelijkbare onthaast-tv-successen. Ze brengen zo’n beetje de helft van de tijd door met koffie zetten, koffie drinken en taart eten (geen wonder dat Sylvia en medespeler Henk Molenberg nogal chubby werden). De teksten van John uit den Boogaard (ook Swiebertje) zijn sterk, en je merkt dat het voor de spelerssters een ontspannend werkje moet zijn geweest; versprekingen etc zijn gewoon blijven staan. Echte chill-out tv dus.

Sylvia danst de Charleston! Links dikke dame Elsa Lioni (de zangeres uit Wat Zien Ik)

Ook mooi om te zien: Sylvia, meestal gecast als sloofje of tutje, speelt hier eindelijk eens een sterke, daadkrachtige vrouw (met een ferme handdruk). Die Netflix-rubriek “films met sterke vrouwelijke hoofdrol” geeft me acute uitslag, maar hier kunnen we het alleen maar toejuichen. De jaren ’20-stijl staat haar bovendien erg goed, ze doet me af en toe een beetje denken aan oude foto’s van haar moeder, prima ballerina Herta Sommer.

(Mevr. De Leur-Sommer, van openbare feesboekpeezj geplukt, k hoop dat het mag)

Meer beer

Meer foto’s van Sylvia als berentemster, een eenmalige act die ze opvoerde tijdens het Nationaal Songfestival van 1973. Er waren meer circusacts met bekende artiesten te zien (bijv Jaap Stobbe op het slappe koord!), maar over het nummer van Sylvia was het meest te doen in de media. Dertien jaar eerder namelijk was zangeres Ria Kuyken bij een vergelijkbare act door beren aangevallen en in haar schouder gebeten. Volgens het Vrije Volk van 27 februari 1973 had Ria Kuyken Sylvia een telegram gestuurd om haar te waarschuwen tegen de gevaren van de berenact!

Ria Kuyken en beer

Sylvia, die nooit iets half deed, was zich echter al grondig aan het voorbereiden. Drie weken lang reed ze dagelijks (!) naar Veenendaal om de ijsberen te voeren.

Dit jaar was besloten om Ben Cramer een aantal liedjes te laten zingen waaruit gekozen moest worden. Het winnende lied werd De Oude Muzikant, geschreven door Pierre Kartner. “Ik zie mezelf wel bij de eerste vijf,” zei Ben, maar het liep anders op het Eurovisie Songfestival. Kartner werd beschuldigd van plagiaat (het lied zou lijken op het thema van de Maigret tv-serie) en Ben eindigde als veertiende. Wat zouden zijn kansen zijn geweest als het tweede nummer, Kom Sylvia Dans Met Mij, had gewonnen? (En heeft Sylvia ook daadwerkelijk met hem gedanst? En zoja, met of zonder beren?)

Good Syl/ bad Syl

Omdat ik Sylvia hier meestal alleen bij haar voornaam noem en de naam van het blog DeLeurean aanelkaar is, bedacht ik me opeens dat ik op die manier moeilijk vindbaar blijf voor zoekmachines. Daarom stellen we hier Sylvia de Leur nog even twee keer met naam en toenaam voor, 1x een goeie en 1x een slechte:

“Sylvia “Sexy” de Leur! Zalig wijf. Was achtereenvolgens slangenmens, schoonheidsspecialiste, danseres, goochelaarsassistente. Is niet eenvoudig gebleven. Hoopt zich nog dit seizoen een autobaan aan te schaffen, de auto komt wel.”

“Sylvia de Leur! Heeft een hekel aan dieren. Voorvechtster van de vivisectie. Eet alleen vlees van varkens en runderen die ze eigenhandig geslacht heeft. Gaat dagelijks met een lege zak naar het park om de kruimeltjes van de vogels weg te halen.”

(Beide uit de Lurelei-TV-show, 1964)

(P.S.: Dat van dat slangenmens, schoonheidsspecialiste, danseres en goochelaarsassistente klinkt uit de duim gezogen maar is allemaal waar!)

Zilveren DeLeurean

Agent 001 en Outsiders!

De vijfentwintigste DeLeurean! ‘k Had toen ik begon geen idee wat te verwachten, blij met de positieve reakties! Iedereen blijkt opeens een zwak voor (en in sommige gevallen een schoolboy crush op) Sylvia te hebben gehad. Voor ons zilveren jubiLeurean hebben we de hand weten te leggen op iets unieks: de sinds 1966 niet meer vertoonde tv-film 001 van de Contraspionnage. Half James Bond-parodie/ half typisch Hollandse “verstop je, nee niet achter dit kamerscherm, achter dat kamerscherm!”-klucht, met Sylvia in een mooie rol als Katinka, de met een verdacht Russisch aandoend accent pratende secretaresse van de aan een topgeheime uitvinding werkende professor Kortekaas.

Sylvia/Katinka met peitsch!

Sylvia als spionne van achter het IJzeren Gordijn; je vraagt je af waarom ze niet meer van dit soort rollen heeft gehad, met haar licht Slavische trekken en bijna lichtgevende ogen is ze er voor geknipt. Verder loopt er ook veel bekends in de film rond, zij het in veel jongere versies dan dat ik ze ken (Ina van Faassen in catsuit! Coen Flink zonder baard!). De film is tegen een klein prijsje beschikbaar gesteld door Beeld en Geluid. Alleen voor privegebruik, maar tegen deze vertoning onder vrienden hebben ze vást geen bezwaar…

Sylvia speelt viool!!

Spot de Sylvia

Het grappige aan het speuren naar oude filmpjes van/met Sylvia is dat, net als je denkt dat ze er niet in zit, ze opeens – kiekeboe! – van achter een krant of van onder een masker tevoorschijn komt. Dit filmpje van Rita Corita’s Carnaval (wsch oudste Sylviafilmpje op youtube) komt uit AVRO’s Music Hall (zie ook een glimp van Rijk de Gooijer). Het is geplaybackt, wat in die tijd niet gebruikelijk was, maar vanwege een muzikantenstaking kwam er in deze uitzending geen livemuziek voor (op een pianist na “die anoniem wenst te blijven” volgens de kranten van 1963!). Ik neem aan dat Sylvia een hekel aan maskers had, gezien haar eerste scene in Wat Zien Ik?:

De maskers in het filmpje (ook uit de winkel van Sacco van der Made?) doen dan ook eerder luguber dan feestelijk aan alsjehetmijvraagt. Wat ook opvalt: de muziek is meer geënt op het Braziliaanse carnaval dan later NL hoempastampwerk als Bloemetjesgordijn, Wat Heb Je Gedaan Daan of Sylvia’s eigen Daar Heb Je Haar Weer.