Ferme handdruk

Er is niet veel Sylvia-produkt verkrijgbaar. Verkrijgbaar als in tweedehands bij bol.com bedoel ik dan. Een handjevol films op dvd waarvan maar twee hoofdrollen, en twee of drie tv-series waaronder het jaren ’70-succes Pommetje Horlepiep. Of eigenlijk alleen het laatste (enige bewaarde) seizoen daarvan, maar laat dat nou net het seizoen zijn waarin Sylvia haar intrede doet in het dorp als kapiteinsvrouw Ieke Maris. Ik heb de serie vroeger wel gezien (je had toen twee middagen kinderteevee per week, je keek ALLES) maar herinnerde me er weinig van. Dus maar voor researchdoeleinden de Pommetje-DVDbox gekeken, en ik moet zeggen, het viel erg mee.

Eigenlijk was Pommetje Horlepiep een soort verre voorloper van Boer Zoekt Vrouw en vergelijkbare onthaast-tv-successen. Ze brengen zo’n beetje de helft van de tijd door met koffie zetten, koffie drinken en taart eten (geen wonder dat Sylvia en medespeler Henk Molenberg nogal chubby werden). De teksten van John uit den Boogaard (ook Swiebertje) zijn sterk, en je merkt dat het voor de spelerssters een ontspannend werkje moet zijn geweest; versprekingen etc zijn gewoon blijven staan. Echte chill-out tv dus.

Sylvia danst de Charleston! Links dikke dame Elsa Lioni (de zangeres uit Wat Zien Ik)

Ook mooi om te zien: Sylvia, meestal gecast als sloofje of tutje, speelt hier eindelijk eens een sterke, daadkrachtige vrouw (met een ferme handdruk). Die Netflix-rubriek “films met sterke vrouwelijke hoofdrol” geeft me acute uitslag, maar hier kunnen we het alleen maar toejuichen. De jaren ’20-stijl staat haar bovendien erg goed, ze doet me af en toe een beetje denken aan oude foto’s van haar moeder, prima ballerina Herta Sommer.

(Mevr. De Leur-Sommer, van openbare feesboekpeezj geplukt, k hoop dat het mag)