Categorie: cabaret

Seks met kaa es

Sylvia was de eerste ooit die op het Nederlandse toneel het woord NEUKEN zei. Het was 1964, in een Lureleinummer waarin ze uit Ik Jan Cremer voorlas (het Lureleiprogramma in kwestie heette in navolging van die “onverbiddelijke bestseller” Wij Lurelei).

“Begin jaren zestig was het nog pornografie, ik zag er huizenhoog tegenop. ‘Doe’k niet, jongens’, zei ik tegen Eric Herfst en Guus Vleugel. Die twee boetseerden me er toch naartoe: neuken, neuken! En dan stonden ze achter in de zaal op te letten of ik het wel duidelijk uitsprak en of het wel luid genoeg was, want ik had de neiging om het een beetje binnensmonds te zeggen.”

Sylvia was dus medeschuldig aan die hele sexuele revolutie waardoor binnen een paar jaar “sex mag niet!” veranderde in “seks (met kaa es) MOET, altijd, overal en met iedereen!” Maar om met Herman Finkers te spreken: altijd sex? Je wilt ook wel eens een hapje eet’n. Het zou dan ook niet lang duren voordat deze nieuwe seksuweele moraal op de hak werd genomen. Door Sylvia! In de film Daniël, één van haar drie films uit 1971 die haar filmster-voor-1-jaar maakten.

“Sylvia speelt weer het gekke vrouwtje”, aldus een krant uit die tijd. Ze hebben het mis, Sylvia is juist één van de weinige (min of meer) normale figuren in deze kluchtige film waarin zowel de vrijgevochten sex-geobsedeerde ouders van hoofdpersoon Daniël als de gereformeerde boeren waar hij z’n toevlucht zoekt karikaturen zijn. Sylvia speelt Ida, een alleenstaande ex-stadshippie die in het boerendorp met de nek wordt aangekeken en voor hoer uitgemaakt, al houdt ze zich vnl bezig met schilderen en blowen. Als Daniël bij Ida langsgaat worden ze afgeluisterd door Daniel’s ouders die hopen dat hij het eindelijk “gaat doen”; Daniël en Ida consumeren alleen een joint en liggen stoned wat met de benen te trappelen waarop vader en moeder elkaar in triomf hi-fiven en uitroepen “Wat is seks met kaa es toch prachtig!”

Spot de Sylvia

Het grappige aan het speuren naar oude filmpjes van/met Sylvia is dat, net als je denkt dat ze er niet in zit, ze opeens – kiekeboe! – van achter een krant of van onder een masker tevoorschijn komt. Dit filmpje van Rita Corita’s Carnaval (wsch oudste Sylviafilmpje op youtube) komt uit AVRO’s Music Hall (zie ook een glimp van Rijk de Gooijer). Het is geplaybackt, wat in die tijd niet gebruikelijk was, maar vanwege een muzikantenstaking kwam er in deze uitzending geen livemuziek voor (op een pianist na “die anoniem wenst te blijven” volgens de kranten van 1963!). Ik neem aan dat Sylvia een hekel aan maskers had, gezien haar eerste scene in Wat Zien Ik?:

De maskers in het filmpje (ook uit de winkel van Sacco van der Made?) doen dan ook eerder luguber dan feestelijk aan alsjehetmijvraagt. Wat ook opvalt: de muziek is meer geënt op het Braziliaanse carnaval dan later NL hoempastampwerk als Bloemetjesgordijn, Wat Heb Je Gedaan Daan of Sylvia’s eigen Daar Heb Je Haar Weer.

Fake news! “Ik zat aan het stuur!”

Het allereerste krantenbericht plus foto van Sylvia stamt uit 1959, toen ze d’r eerste cabaretstappen zette. Aanleiding is niet het cabaret, maar een autoongeluk. “Ik zat aan het stuur,” zegt ze in het artikel (klinkt gek eigenlijk, aan ipv achter het stuur; was dat vroeger een gewone zegswijze of is ’t haar toen nog gebrekkige Nederlands?). De auto sloeg een paar keer over de kop, de inzittenden kwamen er gelukkig met de schrik en lichte verwondingen van af. Op Sylvia na, die een shock kreeg en in het ziekenhuis opgenomen moest worden. Het komt niet veel voor dat de bestuurder er het ergst aan toe is bij een ongeluk (zeker niet in die autogordelloze tijden), in d’r boekje doet Sylvia dan ook een boekje open over deze kwestie: niet zij zat aan/achter het stuur, maar haar vriend Rob Touber. Die had geen rijbewijs dus werd besloten de schuld in haar schoenen te schuiven.

Rob Touber (pseudoniem trouwens, net als Bob Bouber!) probeerde in die tijd als zanger aan de kost te komen; hij werd later tv-regisseur (niet te verwarren met Rob Houwer, filmproducent). Overleed in 1975, één van de vele te jong gestorvenen die Sylvia kende.

Gastegelpijn

Sylvia Dietrich!

Met veel moeite probeerde ik de tekst van het Lurelei-nummer Afscheid Van De Artiesten te verstaan, maar ik kwam niet ver. Blijkt dat de hele tekst, inclusief de gesproken stukken, uit een soort verhaspeld onzintaaltje bestaat! “Een parodie op de revues uit die tijd. Daar had je ook altijd finales waar je niks van verstond,” aldus choreograaf Johan Verdoner.

Waar is m’n hart?

Het eerste couplet uit Sylvia d’r Zeemans Annie-solo:

Er zijn nog zoveel bissen in de ragevuurt
Waarom moest ik et juist zijn
Ik heb nog benig veren over zee getuurd
En dat maakt de gastegelpijn

Wat (helaashelaashelaas) opvalt is dat Sylvia eigenlijk een heel mooi en expressief stemgeluid heeft, maar zodra ze de hogere regionen in moet overschakelt op een onzeker kopstemmetje. Andere liedjes zoals Daar Heb Je Haar Weer, poging tot carnavalshit van jaaaaren later, lijden aan hetzelfde euvel. Ze vond zichzelf geen goeie zangeres en heeft het zingen later zo goed als opgegeven. Jammer want het zat er wel in. Dat maakt de gastegelpijn.

Bonkig stippelsteenslag

Ker… stengel, De Wonderlijke Wereld van Drs. P, 1970

Toen Leen Jongewaard in 1964 tot Lurelei toetrad hadden ze een mooi lied voor ‘m klaarliggen, vers van de pen van Heinz Polzer. Botanisch Twistgesprek is voor zover ik weet één van de weinige liedjes die Polzer/ Drs. P. zelf nooit heeft opgenomen; wsch had hij het geschreven om met sadistisch genoegen anderen peentjes te zien zweten. Er komen 110 (!) obscure plantennamen in voor als bonkig stippelsteenslag, stijve ogentroost, moffenpijp etc etc, die Leen in razend tempo moest zingen onderwijl een tango dansend met Sylvia de Leur. “Leen dacht dat hij gek werd. Ik zag altijd de paniek in z’n ogen als hij bezig was,” aldus Sylvia, die het zelf dit keer makkelijk had: haar tuinwens bestaat alleen uit een “tuinkabouter met een mandje op z’n rug”, aan het eind van elk couplet gaandeweg steeds hysterischer gezongen. Iemand heeft op internet alle plantennamen uit het lied herleid (en u dacht dat ik de enige monomane gek was), zie hier: http://www.benvanvlierden.nl/Botanie/Botanie.html

Voor meer (o.a. foto’s!) zie ook onze post De Verluren Lorelei

De zon in uw glas

Grappig hoe dat werkt… Ik was gisteren op een rommelmarkt en net toen ik dacht “goh, als ik zomaar die plaat Miami Nightmare es zou vinden, van die anti-Anita Bryant/ anti-heksenjacht op homo’s-manifestatie waar Sylvia Anita Bryant speelde…” viste ik de plaat uit een stapel. Het “interview” is hieronder op 14:00 te horen. Let op hoe Adele B hier de aangever is en Sylvia de “ster”; als dit voor tv was was het zeker andersom geweest.