Dankoewel!

Gesigneerde foto van Sylvia de Leur, begin jaren ’60. Hij stond te koop op Marktplaats, maar iemand anders overbood me, dus we moeten het met deze lo-res download doen. Eigenlijk goed om te weten dat ik niet de enige ben die geinteresseerd is in BVA’s (Bijna Vergeten Artiesten) als Sylvia. Van 2019 tot 2021 heb ik dit blog bijgehouden; ik wilde weten hoe ver je kan gaan, hoe veel er te vinden is als je letterlijk alles op film/foto/audio/info-gebied van een Bijna Vergeten Artiest probeert te achterhalen. Waarom Sylvia? Omdat ze een leuk gezicht had, en een leuke stem (snerpend volgens sommigen; zangerig Oost-Europees volgens mij). O ja, en omdat – zoals al snel bleek – ze op allerlei historische momenten in de laatste eeuw als een soort Zelig van Woody Allen ter plekke was, soms participerend (in het baanbrekende Lurelei-cabaret van de jaren ’60), soms figurerend, soms fantaserend (sommige van haar Tsjechische memoires behoeven een ferme schep zout), maar altijd als zichzelf, een mens waar iedereen zich in kon herkennen. Na 143 posts geschreven en een hoop geleerd te hebben – over Sylvia, maar ook over de jaren ’50/’60/’70, over film, TV, variete, politiek, media, Nederland, Europa, LGBT, kunst – lijken we het eindpunt te hebben bereikt. We hebben alles gevonden wat er te vinden is. Ironisch genoeg levert een zoekactie op Google nu vooral resultaten op van m’n eigen blog. Er zal af en toe nog wel eens een filmpje of foto boven water komen, en dat zal ik hier dan ook zeker delen, maar we zijn uitgeschreven. Bedankt voor jullie aandacht en reakties, en mocht je voor het eerst op dit blog komen: veel plezier met de 143 vorige posts!