Je zou denken dat het pad van de grootste NL komiek van de 20ste eeuw, André van Duin, wel eens dat van Sylvia de Leur moeten hebben gekruist, maar ze hebben zo goed als niks samen gedaan. Wel werkte Sylvia ooit samen met twee grote voorbeelden van André: André Carrell (vader van Rudi) van wie Van Duin zijn aardappel-in-de-keelstem had afgekeken, en Bueno de Mesquita die pionierde op het gebied van de bandmanipulatie waar André ooit zijn TV-debuut mee maakte en waar hij later op virtuoze wijze alle mogelijkheden van zou verkennen in De Dik Voormekaar Show.
Als entertainer voor het hele gezin stootte André van Duin zelden iemand tegen het verkeerde been; het ging eigenlijk maar één keer flink mis, toen zijn carnavalshit van 1975 Willempie op protest stuitte omdat hij een (zoals het toen nog heette) mongool na zou doen. Het maakte een onuitwisbare indruk op de zevenjarige ik toen André bij Toppop in de studio verscheen en zonder scheve bek doodserieus aankondigde zijn nummer 1-hit niet meer te zullen zingen. Het jaar erop sloeg André echter keihard terug met het fantastische op de Willempie-affaire geinspireerde Belt U Maar: terwijl hij probeert een liedje te zingen wordt hij constant geinterrumpeerd door bellers die zich gekwetst voelen door wat hij zojuist zong: “Twee Belgen liepen sa…” -“Toch niet weer die Belgenmoppen hè, Daar word ik nou doodziek van hè, u kunt toch wel een liedje zingen zonder grappen te maken ten koste van andere mensen”, etc.
Censuur en kwetsuur, Sylvia de Leur wist er alles van; haar tijd bij het messcherpe Lurelei-cabaret was zo’n beetje één grote aaneenschakeling van rode potloden, boze brieven en politie in de zaal. Niet gek dus dat zij al twaalf jaar vóór André met een nummer kwam dat verdacht veel op Belt U Maar lijkt. In TV-Censuur speelt ze een zangeres genaamd Corrie Zoetemelk (met Brokken… get it?) die haar tekstschrijver smeekt om een nieuw lied voor haar show; elke keer als hij met een regel komt komt werkster Jasperina de Jong tussenbeide:
– “In het kleine dorpje Lutjegauw…”
– “Misselijk vind ik dat, om af te gaan geven op een klein dorpje, ik ben zelf persoonlijk van het platteland afkomstig, daar durf ik gerust voor uit te komen dames en heren, en ik heb er een heerlijke jeugd gesleten met me lieve ouders en me veertien broers en zusters in de plaggenhut hoor!”
Hier het hele nummer, alleen audio, en publieksopname bovendien dus oordopjes zijn handig (plus je loopt zo niet het risico iemand te kwetsen!):
DELEUREAN 