ANWB (Ah, Nieuw Woestewolf-Bericht)

De prachtserie uit 1974 De Vloek Van Woestewolf maakt, als ie ter sprake komt op internet, nog steeds de tongen los. Iedereen weet zich de serie nog te herinneren, of in ieder geval, ze weten zich te herinneren dat hij ENG was. We hebben het hier al eens over Woestewolf gehad, dit keer wat bij Beeld en Geluid gevonden foto’s die het chromakey-filmproces nog duidelijker maken.

Chromakey/ bluescreen werd al meer gebruikt, maar dan meestal bij stilstaande shots; bij Woestewolf werd pionierswerk verricht door het gebruik van bewegende en in- en uitzoomende camera’s. Om de actie en de decors gelijk te laten verlopen was een soort synchroniseerapparaat gebouwd van een oude versnellingsbak! Sylvia zou als De Witte Jonkvrouw in één aflevering meespelen, maar ze mocht de rest van de serie blijven. Naast Sylvia passeert een keur aan bekende gezichten de revue, ik bedoel de versnellingsbak:

Henk van Ulsen had al op jonge leeftijd last van kaalheid; hier kreeg hij als Dokter Kroch een mooie pruik, die hem er een beetje Gothic à la Dave Vanian van de Damned (maar dan drie jaar eerder) uit deed zien.

Andere Henk, Molenberg, was in de jaren ’70 geen dag níet op TV.

Elsa Lioni als waarzegster, met een accent waarvan wetenschappers zich nu nog het hoofd breken uit welk land het komt. Kwam ook in Wat Zien Ik? langs, als de dikke zangeres.

De man van de open- en dichtslaande deuren, John Lanting, hier verfrissend naturel acterend (zeker vergeleken met de rest).

Ton van Duinhoven, onherkenbaar geschminkt als de Hertog van Woestewolf hemzelve.

En kleine Igor Mortis/ Utrecht, met gastrolletje in dezelfde aflevering als die waarin Sylvia het eerst ten tonele verschijnt. Ik had hem voorzichtig gepolst of hij iets kon vertellen over zijn Woestewolf-ervaringen en hoe hij in de serie terecht kwam, maar hij is een drukbezet man, en dat respecteren we natuurlijk. We kunnen wel gissen: de familie Utrecht was aktief in het ballet, Luuk en Peter Jan Utrecht dansten en schreven over dans; bij een stukje dat Peter in 1960 schreef zien we één van de eerste krantenfoto’s ooit met (een dansende) Sylvia erop. Vriendjespolitiek dus, wat ik je brom!